bliteus
blĭtĕus, a, um, adj. [blitum],
- tasteless, insipid, silly, foolish, useless (ante-class.), Plaut. Truc. 4, 4, 1 (854): belua, Laber. ap. Non. p. 80, 26.
bliteus, a, um, s. blitum.
blĭtĕus, a, um (blitum), fade [comme la blette], insipide, méprisable : Pl. Truc. 854.