buccula
buccula, the beaver, mouthpiece of a helmet
buccŭla (būcŭla), ae, f. dim. [bucca].
- A little cheek or mouth, * Suet. Galb. 4: pressa Cupidinis buccula, Ap. Met. 6, 22, 6; 3, 19, 16; Arn. 2, p. 73.—
- II In milit. lang.
- A The beaver, that part of a helmet which covers the mouth and cheeks, παραγναθίς: bucculas tergere, Liv. 44, 34, 8; Juv. 10, 134; Capitol. Max. Jun. 3; Cod. Th. 10, 22, 1.—
- B Bucculae, two cheeks, one on each side of the channel in which the arrow of the catapulta was placed, Vitr. 10, 15, 3.
buccula (būcula), ae, f. (Demin. v. bucca), I) das Bäcklein, die zarte Backe, Plaut. truc. 290. Suet. Galb. 4, 1. Apul. met. 3, 19 u. 6, 22. Arnob. 2, 42. – II) übtr.: 1) παραγναθίς, das Backenstück am Helme Liv. 44, 34, 8. Iuven. 10, 134 (dazu Heinr.). Capit. Maxim. iun. 3, 9. Cod. Theod. 10, 22, 1: bucularum structores, Tarrunt. dig. 50, 6, 7 (6) M. – 2) die Backe = eine Seitenplatte zur Bekleidung, buculae stagneae, *Vitr. 10, 2 (6), 11. – 3) die Backe (rechts u. links) an der catapulta, zur Sicherlegung des Geschosses, Vitr. 10, 10 (15), 3. – 4) ein Kochgefäß, Anthim. 3.
[immundi spiritus ] macilenta facie, ‥ comis obustis, ~a crassa, pectore arduo
buculus,rondbeag
unam zonam ‥ cum una oniche in bucula et perlis
zonas cum buculis et membris aureis
j par cyngular’ de serico de opere Saracen’ cum buclis ferreis
octo cingulas ad dextrarios et palefridos sine buclis
~as et anulos de auro
pro xiij cingulis cum bugul’ emptis ad palefridos
morsus ‥ cum duobus †bitellis(
pro ‥ cingulis et supercingulis, †butallis et cribris(
accipe corium bovis marine et fac zonam; et buccolam ejus fac de balena; et ligamina ejus ~e fac de dente balene
in ij bokelis emptis pro eisdem [surcinglis ]
pro ‥ iiij buklis
a bukylle , ~a, pluscula
non facietis boculos ad dandum alicui
buccŭla (15) ( būcŭla ), æ, f. (bucca), ¶ 1 petite bouche : Suet. Galba 4 || petite joue : Apul. M. 3, 19 ¶ 2 [fig.] a) bosse du bouclier : Liv. 44, 34, 8 ; b) mentonnière du casque : Juv. 10, 134 ; Cod. Th. 10, 22, 1 ; c) pl., deux tringles formant glissière dans la catapulte : Vitr. Arch. 10, 2, 11.
- 1. (pre- en postklass.) wangetje;
- 2. (meton.) wangstuk v.e. helm of iets dat daarop lijkt;
- 3. (Laatl.) schildknop.
Buccamtegit. Sed procul a vero, nisi ipse fallar, aberrant : nihil enim aliud est
umboclypei, seu scuti pars eminentior, et media. Glossæ Isidori :
Umbo. Ugutio :
Umbo, pro ipso clypeo usurpatur, ut apud Statium :
ita etJam clypeus clypeo, umbone repellitur umbo ;
Galeas Bucculasque tegere.Sed præ cæteris id firmat Juvenalis Sat. 10. vers. 133. ubi trophæi apparatum describit :
Nam interBellorum exuviæ, truncis affixa tropæis Lorica, et fracta de casside Buccula pendens, Et curtum temone jugum, victæque triremis Aplustre, et summo tristis captivus in arcu.
spolia, quæ tropeis solent affigi, bello erepta, ut est apud Scholiastem, clypeus recenseri debuit, uti passim vetera monumenta et numismata satis convincunt, in quibus tropæa efficta conspiciuntur, ubi et scuta ac clypei a cassidibus dependent, vel certe iis subesse solent. Non igitur mirum,
Bucculasa cassidibus non semel distingui, ut diversas, in leg. 1. Cod. Th. de Fabricens. (10, 22.) :
Octo apud Antiochiam cassides, totidemque Bucculas, etc.Frustra enim
totidemadjiceretur, si
Bucculapars fuisset cassidis. Neque aliter usurpat Capitolinus in Maximino juniore :
Fecit et spathas argenteas, fecit et aureas, fecit et galeas gemmatas, fecit et Bucculas,id est, clypeos. Proinde
Buccularum structores, apud Paternum in l. ult. D. de Jure immun. (50, 6, 6.) sunt clypeorum confectores.
Bucculam, pro ipso umbone clypei usurpavere Scriptores inferioris ævi, atque in iis Aimoinus lib. 4. de Miracul. S. Benedicti cap. 11 :
Buculam Clypei, quo suus tegebatur adversarius, fortiter perculit, quæ claviculis, quibus affixa tenebatur, avulsis, longius resiluit, moxque manus adversarii nuda apparuit : quippe foramen in clypeo fuerat, quod Bucula protegebat, deintus semipedali affixa ligno : quo manu retento, gravem ille Roberti adversarius verteret clypeum.Quin etiam nostri eam scuti partem
Bouclevocabant.
Alibi :De soil escu qui est peint à azur bis, Desoz la Boucle li a fret et maumis.
Hic enimRois Amadas vet ferir un Gascons, Desos la Bocle li perça le blaçons.
blaçonet
blazonidem valet quod scutum, vox fecialibus nostris hac notione familiaris. MS :
Infra :Froissent ces hiaumes, depieçent li blason.
Chronicon Bertr. Guesclini MS :Y vait, feri Guintran devant sor le Blason.
Cum vero hac parte aversa clypeus brachio militis innecteretur, inde quibusvis fibulis,Les lances en leur poins, et au col le Blazon.
Bouclenomen mansit. Sed et etiam ab hac clypei parte, toti clypeo,
Bouclierapud nos appellatio indita. Aresta Pentec. ann. 1288. in Reg. B. fol. 79 :
Ordinatum fuit in præsenti Parlamento, quod nullus portaret Parisius cultellum ad cuspidem, nec Boclerium, nec ensem, etc. Bucculaporro, umbo clypei appellatur, quia in umbone effingebatur ut plurimum vultus, aut faciesss vel virr, vel animantis, cujus
Bucula, seu os, medium obtinebat, uti passim vetera monumenta repræsentant.
Bossenuncupata. Lit. remiss. ann. 1364. in Reg. 98. Chartoph. reg. ch. 20 :
Ledit Jehan fu feru de la Boce d'un bouglier, ou d'autre chose, dont il se senti bien grevé.Aliæ ann. 1382. in Reg. 120. ch. 203 :
Donna l'exposant audit Morelet un cop de la Bosse de son Bouclier en la poitrine, et lui osta s'espée qu'il tenoit toute nue.Quibus
scutum clavatum, quod clavi instar esset ejusmodi umbo, in Poem. Rob. Diaboli MS. :
Ses escus qui bien est Clavés, Ne fust il mie mieulx froés, Ne ses ielmes mieulx détrenchiés, Se il eust esté drechiés Sour peulx agus et sor estaces Pour assaier grans colz de haces.
Buccina, in Carmine de varia fortuna Ernesti Bavariæ Ducis apud Marten. Anecdot. tom. 3. col. 321 :
Haud mora concutitur lituis clangentibus aer, Raucaque terrificos emugit Buccula cantus.
Olimparlam. Paris. fol. 64 :
Licet sellarii sui officii ratione.... non possint..... Bucculas, mordacia.... facere, etc.Nostris
Blouquete, dimin. a Gall.
Le Riche homme et le LadreMS :
Et si ont les longues cornetes, Et leurs solers fais à Blouquetes ; Par devant les font détrenchier ; Mais il vausissent mius entier.
buccula ae, f dim.
- bucca, the beaver, mouthpiece of a helmet: bucculas tergere, L.: fractā de cuspide pendens, Iu.
BUCCULA
BUC´CULA[GALEA]
Buccŭla
See galea.