buccellatum
buccellātum, i, n. [buccella],
- soldiers’ biscuit, Amm.17, 8, 2; Vulcat. Gall. Avid. Cass. 5, 4; Spart. Pesc. Nig. 10, 4; Cod. Th. 7, 4, 6; 7, 5, 2.
buccellātum (būcellātum, būcēlātum), ī, n. (buccella), Zwieback, bes. Soldatenzwieback, Kommißzwieback, Spart. Pesc. Nig. 10, 4. Vulcat. Gall. 2, 8. Avid. Cass. 5, 4. Amm. 17, 8, 2. Cod. Theod. 7, 4, 6 u. 5, 2. – bildl., bucc. Christianum, Augustin. ep. 32, 2. – ➳ Die besten Hdschrn. haben bucellatum u. bucelatum.
buccellātum, ī, n. (buccella), biscuit, pain de munition : Amm. 17, 8, 2.
Panis ad usus diuturnitatem excoctus, inquit Marcellinus lib. 17. quo milites in castris pasci solent. Spartianus in Pescennio :
Pistores sequi expeditionem prohibuit, Buccellato jubens milites et omnes contentos esse.Paulinus Epist. 36 :
De Buccellato Christianæ expeditionis, in cujus procinctu quotidie ad frugalitatis annonam militamus, panes 5. tibi misimus.Vita S. Joannis Theristæ, num. 9 :
Œnophorum, mero plenum, ac panis Buccellatum sibi cepit.Palladius in Historia Lausiaca cap. 20 :
Κλάσας, τὸ βουκέλλατον, ὅ εἶχεν, κατήγαγεν εἰς κεράμια.Plinius lib. 1. Medic. cap. 6 :
Post hæc supermittis panicellos de Buccellatis, quos conficis ita : Buccellati optimi bene conditi, tunsi, et cribrati farinæ lib. 4. etc.
Buccellatumdici, quod milites, cum ciborum, aut panis penuria laborarent, confractum, et in minutiores dissectum partes, in lagenam aqua plenam, quam
buccellamappellabant, mitterent, quo madefieret, et facilius manducaretur. Heraclides cap. 6 :
Confractum, atque in partes redactum modicas, Buccellatum in lagenas misit.Sed a
Buccelladeductum vocabulum magis arridet.
Buccellatumtenuem fuisse panem docet Lexicon Græc. MS. Reg. Cod. 2062 :
Βουκελάτου, ἄρτου ἐλατοῦ, ὅς λέγεται κολλίκιον.Atque ita usurpatum ab Italis docet Ammiratus in Familiis Neapolitanis tom. 1. pag. 55 :
Nella patria mia, et ne luoghi vicini a lei, chiamasi hoggi Puccellato quella sorte di pane, che in Napoli chiamano Tortano di sancto Antimo, dall' essier in modo d'una ruota attorto, et aperto nel mezzo, che assomiglia à un cercino.Vide leg. 1. Cod. de Erog. milit. ann. (12, 38) Mauricium, et alios a Rigaltio, Meursio, Cerda, Henr. Valesio, Rosweido, Jacobo Gothofredo,