buleuta
būleuta, ae. m., = βουλευτής,
- a councillor, a senātor, Plin. Ep. 10, 39 (48), 5; 10, 112 (113), 3; 10, 114 (115), 3; Spart. Sever. 17.
būleuta, ae, m. (βουλευτής), der Ratsherr, Plin. ep. 10, 39 (48), 5. Spart. Sever. 17, 2. Corp. inscr. Lat. 3, 7429. Vgl. Gloss. IV, 314, 51.
būleuta, (14) æ, m. (βουλευτής), sénateur : Plin. Min. Ep. 10, 39, 5.