cacodaemon
cacodaemōn, onis, m. (κακοδαίμων), der böse Dämon, Firm. math. 2, 17 Kr. u. Sk. u. Gloss.
at cacodemonibus post lunam subtus habundat [celum ], / qui nos decipiunt
improperatum ei fuit [regine Francie ] quod de cachodemonis incube fuerit stirpe procreata
[Lucifer ] dicitur secundum Platonem in Thimeo ~on, id est ‘mala sciens’
incorporates etiam res sunt, licet in jure non consistant, sicut sunt ‥ calodemones et ~ones (Azo)
distinguunt duo genera demonum, quiademon Grece idem est quod ‘sciens’ Latine ideoque sunt calodemones et ~ones, id est boni et mali:calon enim est bonum etcapon malum
[(Judeus ] ad patibulum trahitur et aereis ~onibus in corpore et anima presentatur
quae a ~onibus sub umbrarum specie comparentibus didicerat
somnium est ad obscurandam veritatem immissum a ~one