cacumino
cacumino, to make pointed, sharpen
căcūmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [cacumen],
- to point, make pointed (prob. formed by Ovid): summas cacuminat aures, Ov. M. 3, 195: saxoque cacuminat ensem, Sid. Carm. 7, 414: ova cacuminata, Plin. 10, 52, 74, § 145: apex in conum cacuminatus, Sid. Ep. 2, 2.
cacūmino, āvī, ātum, āre (cacumen), zuspitzen, summas aures, Ov.: saxo ensem, Sidon.: ova cacuminata, Plin.
See: cacuminare
căcūmĭnō, āvī, ātum, āre (cacumen), tr., rendre pointu, terminer en pointe : Ov. M. 3, 195 ; Plin. 10, 145.
cacūminō —, —, āre
- cacumen, to make pointed, sharpen: summas aurīs, O.