calamentum
cālāmentum, i, n. [cala],
- withered, dry wood on the vine, Col. 4, 27, 1.
calamentum (nicht calametum), ī, n. (cala), trocknes, verdorrtes Holz am Weinstock, Col. 4, 27, 1.
~um est herba quedam mente similis. ‥ et est duplex ‥: montanum, et illud simpliciter est melius, aliud est quasi domesticum
~um, i.calemente
ut accipiatur ~um pulegium, mentastrum bulliant in fortissimo vino et super materiam febris apponantur
unguentum quod fit de succo †capsi, celidonie, ~i
si volumus facere ‥ provocativum urine et menstruorum, ponatur ~um
~um majus, quo communiter utimur
~um folia habet ad modum origani sed albiora et florem album; G.calamente , A.semtositwurt. ~um agreste vel silvestre, sisimbrium idem; A.horsmente velwildemente
calamynt, herbe , ~a, balsamita
decoctio ~i fluvialis, id est mentastrum
~um aquaticum sive colomen, secundum quosdam nepta major, crescit in locis aquosis, stipitem habet ad longitudinem hominis et assimilatur in foliis canabo
~um minus, i. nepita
~um †magis [v. l. majus ], nepta idem, folia habet ad modum urtice set albiora; specialiter valet ad retencionem menstruorum; A.catwort
calamiten, tymbra, serpillum, pulegium agreste idem; ejus species sunt tres, sc. silvestris ‥ cum flore purpureo, G.puliol , A.brotheruurt ‥
cālāmentum, ī, n. (κᾶλον), bois mort : Col. Rust. 4, 27, 1.
Lo menatore, in Glossar. Lat. Ital. MS.