calico
calico, ātum, āre (2. calx), mit Kalk bewerfen, abputzen, Paul. ex Fest. 47, 4 u. 59, 1: basilicam calecandam, Corp. inscr. Lat. 10, 5807.
călĭcō, ātum, āre, tr., blanchir à la chaux, v. calicata ædificia || calecō CIL 10, 5807.