calide
călĭdē, adv., v. calidus fin.
calidē, Adv. m. Superl. (calidus), warm, a) eig., clauso stabuletur calidissime, Pelagon. veterin. 23. p. 79. – b) übtr., α) warm, mit Feuer, dixit calide, acriter, culte, Plin. ep. 5, 20. – β) noch warm, frisch = auf der Stelle, tum tu igitur calide, si quid acturu's, age, Plaut. Epid. 284.
ut ~ius et liquidius ‥ gustum demulceat
†glagis ~e furratis
călĭdē (16) (calidus), chaudement : Hier. Ep. 43, 3 || avec feu, avec ardeur : Pl. Epid. 285 || calidissime Pelag. Vet. 23.
calide . adv. et, v. calidus
See an image
See an image