caliculus
călĭcŭlus, i, m. dim. [calix],
- a small cup, Cato R. R. 108, 1; Cels. 2, 11; Plin. 9, 30, 48, § 93; Pall. Nov. 7, 11.—
- II Esp., a little inkstand, Cassiod. Var. 11, 36.
1. caliculus, ī, m. (Demin. v. calix), ein kleiner Becher, kleiner Kelch, a) eig., Cato r. r. 108, 1. Cels. 2, 11. Pallad. 12, 7, 11. Augustin. conf. 9, 8. – insbes. ein Tintenfäßchen, Cassiod. var. 11, 36. – b) übtr., die Saughöhle an jedem Arme der Polypen, acetabula sive caliculi, Treb. b. Plin. 9, 93.
2. caliculus, s. calyculus.
1 călĭcŭlus, ī, m. (calix), petite coupe : Cato Agr. 108, 1.
2 călĭcŭlus, (16) ī, m. (calyx), v. calyculus.