caloratus
călōrātus, a, um, adj. [calor] (postclass. and rare).
- Lit., hot, heated: ferrum, Isid. 20, 16, 7 (al. coloratum): Calabria, Porphyr. ad Hor. Epod. 1, 27: dies caloratissimi, id. ad Hor. S. 1, 6, 126.—
- II Trop., hot, incited, furious: juventutis impetus, Ap. Met. 6, 23, 9; juventus, Fulg. Myth. 3, 4 fin.
calōrātus, a, um (calor), erhitzt, heiß, ferrum, Isid. 20, 16, 7 (wo jetzt falsch coloratum): vatillum, Apic. 8, 406: bes. durch die Sonnenhitze heiß, Calabria, Porphyr. Hor. epod. 1, 27: caniculares dies, qui sunt caloratissimi, Porphyr. Hor. sat. 1, 6, 126. – übtr. hitzig, feurig, Apul. 6, 23. Fulg. mitol. 3, 4. p. 63, 22 H.
călōrātus, a, um (calor), ardent, bouillant [au fig.] : Apul. M. 6, 23 ; -issimus Pomp. Porphyr. Hor. S. 1, 6, 126.
- 1. (Hor.) heet;
- 2. (Laatl.) heet(hoofdig), vurig.