calumniator
calumniator, a trickster, malicious prosecutor, false informer, perverter of law
călumnĭātor (kălumnĭātor; v. the foreg.), ōris, m. [calumnior]; mostly t. t.,
- a contriver of tricks or artifices, a pettifogger, a perverter of law, a chicaner (sometimes, perhaps, branded on the forehead with the letter K = calumniator; cf. Voss, Arist. 1, 17; Ernest. Clav. Cic. Ind. Leg. s. v. Remmia): si calvitur et moretur et frustratur. Inde et calumniatores appellati sunt, quia per fraudem et frustrationem alios vexarent litibus, Dig. 50, 16, 223: scriptum sequi calumniatoris esse: boni judicis, voluntatem scriptoris auctoritatemque defendere, Cic. Caecil. 23, 65: calumniatores apponere, id. Verr. 2, 1, 10, § 27: calumniatorem quaerere, id. ib. 2, 2, 8, § 22; 2, 2, 10, § 26: egens, id. Clu. 59, 163; id. Quint. 28, 87; Phaedr. 1, 17, 2; Mart. 11, 66, 1; Dig. 3, 2, 4, § 4; Suet. Rhet. 4.—
- II Trop.: calumniator sui, one who is too anxious in regard to his work, over-scrupulous, Plin. 34, 8, 19, § 92; cf. calumnia, III. B., and calumnior, II. B.
calumniātor, ōris, m. (calumnior), der Ränkeschmied, Rechtsverdreher, Schikaneur, trügerische Ankläger, aliquis c. atque improbus, Cic.: delator et c., Mart.: Epidius c., Suet.: calumniatorem apponere, Cic.: scriptum sequi calumniatoris esse; boni iudicis, voluntatem scriptoris auctoritatemque defendere, Cic.: litem sibi inferri aegerrime calumniator patitur, Sen. – Plur., Augustin. ep. 17, 4. – calumniator sui, der Künstler, der übertriebene Kritik gegen sich selbst übt, Plin. 34, 92.
convenerunt ‥ prefati ~ores
jurgatores
appellans gaole committetur, tanquam ~or puniendus
ut pape innocencia declaretur et ~or evidencius convincatur
[Deus ] qui, dum in judicio salvos facit filios pauperum, habebit ~orem ‥ humiliari [cf. ]Psalm. lxxi (lxxii) 4
memini te mecum expostulasse quod in literis ad amicum te faciam ~orem literarum sacrarum(
reddant callumpniatori [(AS: ] suum censum capitalemþam teonde
nemo cogetur warantum vocare antequam ~or producat(en gaige manu sexta
si ipse prepositus [(regis ] eos [burgenses ] aliqua occasione sine †calumnitatore inplacitaverit, non respondeant
ante summi Judicis tribunal humani generis hostili ~ori quid poterunt respondere?
si ~or [(terre ] puer sit non habens etatem placitandi, ei respondeat
hanc redditionem ‥ contra quemlibet ‥ ~orem warantizabimus
si quis ~or reddite terre contra monachos ‥ apparuerit
si ‥ calumpnia fieret, ‥ illas xxx libratas terre ‥ episcopo restitueret ‥ vel ipsis ~oribus inde excambium daret
Alfnothus ‥, terram contra ecclesiam ‥ calumniatus, ‥ Ædnothum ‥ coram judicibus apparere coegit. ‥ Ædnothus ‥ justo ‥ titulo se eam possedisse affirmavit. quem cum ~or interrogaret ‥
ut uterque ~or, quia ibi nihil juris habebat, vacuus a spe sua ‥ recederet
calumnĭātŏr, (13) ōris, m. (calumnior), chicaneur, celui qui fait un emploi abusif de la loi : dicemus calumniatoris esse officium verba et litteras sequi, neglegere voluntatem Her. 2, 14, nous dirons que cʼest le fait dʼun chicaneur que de sʼattacher à la lettre et au texte, et de laisser de côté les intentions, cf. Cic. Cæc. 65 || faux accusateur : calumniatores ex sinu suo apposuit Cic. Verr. 2, 1, 27, il aposta de faux accusateurs tirés de son entourage intime || calumniator sui Plin. 34, 92, qui se cherche chicane à soi-même, critique trop sévère de soi-même.
➳ orth. kal-, v. Cic. Amer. 57.
- 1. valse aanklager, rechtsverkrachter, bedrieger; ➤ calumniatorem quaerere; calumniatorem opponere;
- 2. muggenzifter.
calumniator , oris. m. et, v. calumnior
See an image
See an image
calumniātor ōris, m
- calumnior, a trickster, malicious prosecutor, false informer, perverter of law: scriptum sequi calumniatoris esse: calumniatores apponere: egens: Calumniator ab ove cum peteret canis, Ph.