canaliensis
cănālĭensis, e, and cănālĭcĭus, a, um, adj. [canalis],
- dug out of shafts or pits: aurum, quod puteis foditur canalicium vocant, alii canaliense, Plin. 33, 4, 21, § 68; absol. (sc. aurum), id. 33, 4, 23, § 80.
canāliēnsis, e (canalis), in Schachten gegraben, Plin. 33, 68.
cănālĭēnsis, e, c. canalicius : Plin. 33, 80.