canapis

, pro Canabis, Gall. Chanvre, legitur in Præcepto Philippi IV. Franc. Regis ann. 1304. Charta anni 1380. apud Ludewig. tom. 1. Reliq. MSS. Mandato Philippi Goupil ann. 1482. ex Archivo B. M. de Bono Nuntio Rotomag. Inventario Eccl. Anic. ann. 1444. Charta Consulum Tolosæ ann. 1192. Consuetud. MSS. ejusd. urbis fol. 29. v°. e Bibl. D. de Crozat, et alibi.

, crassa restis e cannabe, rudens ; Italis Canapo, Gall. Câble. Ordin. super arte foss. ram. et argent. civit. Massæ, sæc. xiii. in Arch. stor. ital. App. tom. viii. pag. 658 : Statuimus et ordinamus quod quelibet comunitas fovee habeat et habere debeat ad Canape unam corrigiam sive cingliam amplam et cum fibbia, cum qua quilibet ingrediens cum Canape ipsam possit se cingere, ut securius ingredi valeat foveam et exire, etc. Fr.

canapis

Saved

Recent