candide
candĭdē, adv., v. candidus fin.
candidē, Adv. (candidus), I) glänzend weiß, vestitus, Plaut. Cas. 767. – II) übtr., aufrichtig, Cael. in Cic. ep. 8, 6, 1. Petr. 107, 13. Quint. 12, 11, 8.
in alabastro, quod est genus marmoris ~issime micantis
expleta celeberrime et ~issime de ipsius gloria missa
candĭdē (15) (candidus), ¶ 1 de couleur blanche : candide vestitus Pl. Cas. 767, de blanc vêtu ¶ 2 avec candeur, de bonne foi, simplement : Cæl. d. Cic. Fam. 8, 6, 1 ; Quint. 12, 11, 8.
candide . adv. v. candidus.
— vestitus 着白衣者。— ponere inimicitias 認真和仇。
Suggest a Translation
See an image
— vestitus 着白衣者。— ponere inimicitias 認真和仇。
Suggest a Translation
See an image