Logeion | candidatus

candĭdātus, a, um, adj. [candidus, like albatus, atratus, from albus, ater].

In adj. uses,
- A Lit., clothed in white (only in Plaut. and in post-Aug. prose; Cic., Hor., and Plin. use albatus): aequius vos erat Candidatas venire hostiatasque, Plaut. Rud. 1, 5, 12 (270): mastigia, id. Cas. 2, 8, 10 (446); *Suet. Aug. 98; Prud. στεφ. 1, 67.—
- B Trop.: farinulentā cinere sordide candidati homunculi, Ap. Met. 9, 12, 20; cf. candido.—
II Subst.
- A candĭdātus. i, m., a candidate for office, because clothed in a glittering white toga; cf. Dict. of Antiq. (class. and freq.).
- - 1 Lit.: praetorius, a candidate for the praetorship, Cic. Mur. 27, 57: tribunicii, id. Q. Fr. 2, 14 (15), 4; Liv. 4, 6, 10: consulatus, Plin. Pan. 95 fin.; Suet. Caes. 24; id. Aug. 4: aedilitatis ac mox praeturae, id. Vesp. 2: quaesturae, id. Tib. 42: summae equestris gradus, i. e. praefecturae, id. Galb. 14: sacerdotiorum, Sen. Ben. 7, 28, 2.— From their obsequious demeanor towards the electors, called officiosissima natio candidatorum, Cic. Pis. 23, 55: improbitati irasci candidatorum, id. Mil. 16, 42: aedilitas alicui candidato data, id. Verr. 2, 5, 14, § 37: candidatus Caesaris, a candidate especially recommended by Caesar, Vell. 2, 124, 4; cf. Suet. Caes. 41; id. Aug. 56; Tac. A. 1, 15.—Hence prov.: petis tamquam Caesaris candidatus, i.e. certain of the result, Quint. 6, 3, 62.—In the time of the emperors: candidati Principis, quaestors appointed by the emperor himself to read his speeches and rescripts, Dig. 1, 13; Sid. Ep. 2, 80; cf. Tac. A. 16, 27; Suet. Aug. 65; id. Tit. 6.—
  - 2 Trop., he who strives after or aims at a thing, a candidate or a claimant of something (post-Aug.): candidatus non consulatus tantum, sed immortalitatis et gloriae, Plin. Pan. 63, 1: majus est opus atque praestantius, ad quod ipse (sc. orator) tendit, et cujus est velut candidatus, Quint. 12, 2, 27: Atticae eloquentiae, id. prooem. § 13 (not found): crucis, i.e. soon to suffer crucifixion, Ap. Met. 1, 14, 9; aeternitatis, Tert. Res Carn. 58: philosophiae, Symm. Ep. 1, 41.—
- B candĭdāta, ae, f., one who seeks or solicits an office, a candidate (rare and post-Aug.): sacerdotii, Quint. Decl. 252 fin.

candĭdātus, ūs, m. [candidus],

a candidacy, Cod. Th. 6, 4, 21, § 1.

1. candidātus, a, um (candidus), weiß gekleidet, I) im allg.: candidatus cedit hic mastigia, Plaut.: vectores nautaeque candidati coronatique, Suet. – praeturae, Ascon. in Cic. or. in tog. cand. p. 76, 15 K. – II) insbes., u. zwar subst., A) candidātus, ī, m., der (mit glänzend weißer Toga bekleidete) Bewerber um ein Amt, der Kandidat, 1) eig.: c. consularis, c. praetorius, c. tribunicius, Cic.: c. consulatus, Liv. epit. u. Suet.: c. quaesturae, Suet.: c. sacerdotii, Sen. – candidatus Caesaris, ein von C. bes. empfohlener Kandidat, Vell. 2, 124, 4: dah. sprichw., petis tamquam Caesaris candidatus, d.i. des Erfolgs gewiß, Quint. 6, 3, 62. – candidatus principis, zur Zeit der Kaiser = der quaestor, der, vom Kaiser selbst dazu erwählt, dessen Reden u. Reskripte verlas (vgl. Ulp. dig. 1, 13), Symm. ep. 2, 80 (81) u.a. – 2) übtr., jeder, der um etw. sich bewirbt, bemüht, auf etw. Anspruch macht od. machen kann, candidatus (Bewerber) non consulatus tantum, sed immortalitatis et gloriae, Plin. pan.: c. eloquentiae, Quint.: c. crucis, der bald gekreuzigt werden wird, Apul.: c. socer, der sich um die Schwiegervaterschaft bewirbt, Apul. apol. 99. – B) candidāta, ae, f., die Bewerberin, sacrificii, Ps. Quint. decl. 252 extr.

2. candidātus, ūs, m. (candidus), die Kandidatur, Cod. Theod. 6, 4, 21. § 1.

1 candĭdātus, a, um, ¶ 1 part. de candido, vêtu de blanc : Pl. Cas. 446 ; Rud. 270 ; Suet. Aug. 98 ¶ 2 candĭdātus, ī, m. , candidat [vêtu dʼune toge blanche] : Cic. Verr. 2, 4, 37 ; Mur. 43, etc.; prætorius Cic. Mur. 57 ; consularis Cic. Mur. 62 ; tribunicius Cic. Att. 4, 15, 7 ; quæsturæ Suet. Tib. 42, candidat à la préture, au consulat, au tribunat, à la questure || candidatus Cæsaris, candidat de César [recommandé par César] : Vell. 2, 124, 4 ( Quint. 6, 3, 62, candidat de César = sûr du succès) || [en gén.] prétendant, aspirant à : candidatus non consulatus tantum, sed immortalitatis et gloriæ Plin. Min. Pan. 63, candidat (aspirant) non seulement au consulat, mais à lʼimmortalité et à la gloire ; eloquentiæ Quint. 6, præf. 13, aspirant à lʼéloquence, candidat orateur ; candidatus socer Apul. Apol. 99, aspirant au titre de beau-père.

➳ fém. candidata, æ, candidate : Ps. Quint. Decl. min. 252.

2 candĭdātus, (9) ūs, m. , candidature : Cod. Th. 6, 4, 21, 1.

candidātus (candidus) I. adj. a, um (pre- en postklass.) in het wit gekleed; II. subst. ī m

1. de (in witte toga geklede) kandidaat [praetorius of praeturae kandidaat voor het ambt v. pretor; consularis; tribunicius];
2. iem. die nastreeft.

candidatus , a, um. part. p.
着白衣者。

Suggest a Translation
See an image

candidatus , i. m.
候缺官。— gloriae 圖光榮者。— eloquentiae 學䀜口才。Candidati Caesaris 塞撒所保舉者。

Suggest a Translation
See an image

: Λευχείμων, in Gloss. Lat. Gr. Dignitas Palatina, æque ac militaris, instituta primum a Gordiano seniore, qui selectos ex Scholarium classe quosdam ex valentioribus, quique animo ac corporis robore cæteris præstabant, in peculiarem scholam, seu cohortem conjecit, eosque Candidatos vocavit, quod fortassis quidpiam candidi in vestibus, vel armaturis deferrent. S. Hieronymus, ubi de Nepotiano : Quid in Palatii militia sub chlamyde, et Candenti lineo, corpus ejus cilicio tritum sit. Ausonius : ... Cum jam succinctus amictuPer Ligurum populos solito succinctior ires,Atque inter Niveas alte veherere cohortes. Ita Claudianus in 4. Consul. Honorii, Niveas cohortes militum dixit. Duplex autem fuit Candidatorum cohors : prior Seniorum dicta, quia a Gordiano seniore, altera Juniorum, quia a Gordiano juniore inventa, uti discere est ex Chronico Alexandr. pag. 628. et 630. et Cedreno pag. 257. Militabant vero Candidati in ipso Palatio, atque adeo ad Imperatoris custodiam adhibiti, perinde ac Scholares, e quorum classe censebantur : id enim colligi datur ex leg. 5. C. Qui militare poss. lib. 12. adeo ut Candidatus, adhuc esset Scholaris, et in eorum numero, qui binas militias simul compositas, et sociali nexas consortio retinere poterant. Unde diserte auctor Chronici Alexandr. ait Candidatos obtinuisse scholam. Procopius lib. 3. de Bello Goth. : Ἦν δὲ οὗτος ἀνὴρ Βασιλέως μὲν Ἰουστινιανοῦ δορύφορος, ἐπεὶ ἐς τοὺς καλουμένους Κανδιδάτους τελῶν ἔτυχε. Corippus lib. 3. de Laudib. Justini lib. 3. vers. 158 : Ornata est Augusta domus, jussuqne regentisAcciti proceres omnes, Scholaque Palati estJussa suis astare locis : jamque ordine certoTurba Decanorum, Cursorum, in Rebus agentum,Cumque Palatinis stans Candida turba Tribunis,Et Protectorum numerus mandante Magistro, etc. Luitprandus lib. 3. Rerum in Europa gestarum cap. 5 : Turba post hos immensa vocatur, Protospathariorum, Spathariorum, Candidatorum. Candidatos Constantii S. Hieronymus in Vita S. Hilarionis, ut Juliani et Valentis Imperatorum asseclas et custodes non semel habet Ammianus lib. 25. et 31. Vide Alcuinum Epist. 111. etc. vero cohors summæ fuit et præcipuæ in Palatio dignitatis, et prærogativæ : nec in eam admissi, nisi qui genere, opibus, et animo cæteris præcellerent. Hinc passim legimus in ea militasse viros primarios. Victor Tunnensis in Chron. tradit, Justinianum Justini Imp. nepotem Candidati militia functum. Nicephorus CP. in Brev. 20. 1. Edit. Vitulinum quemdam refert, hominem dignitate et opibus illustrem, Candidati pariter munere insignem fuisse. Leo Ost. lib. 2. Chr. Casin. cap. 68. auctor est, Arduinum nobilem Mediolanensem, auro oblato non modico, a Docæano Præfecto Italiæ, seu potius ab Imperatore CPol. Candidati honore donatum, et quibusdam Apuliæ oppidis præfectum esse. Ex eorum classe delectos copiarum et exercituum duces docent Synaxaria ad 31. Julii in Vita S. Eudocimi, ut et Legatos ad Principes, Annales veteres Francorum ann. 804. Joan. VIII. PP. Epist. 169. et Guillelm. Biblioth. in Hadriano II. pag. 228. 229. Adde Senatorem lib. 1. Epist. 4. Ammianum lib. 15. Passionem S. Caloceri Mart. num. 11. etc. Sed dubitari potest, an Gordianus senior Candidatorum nomen primus invenerit, vel certe cohortem aut scholam ; cum pro certo constet, Candidatos in Palatio longe ante militasse, et a Vegetio Candidatos simplares et duplares recenseri, et in Antiquis Inscriptionibus, apud Gruterum, Candidati Augustorum Cæsarum, Imperatorum occurrant. Sane non desunt, qui ita universim tunc dictos milites censent apud Romanos, quod in prælium ituri, aut pugnaturi album paludamentum aut purpureum induere solerent : quod testatur Valerius Maximus lib. 1. ubi de Crasso. Tradit præterea Suetonius in Domitiano cap. 12. indigne tulisse eumdem Domitianum, generum fratris habuisse albatos ministros. Aliud sonare videtur vox Candidatus in Vita S. Athanasii Episc. Neapol. apud Murator. tom. 2. part. 2. col. 1062 : Si vult, ut non persequar eum, rejecto Candidatorum tegmine, monachicum indumentum assumat, mihique Ecclesiam ad ordinandam sponte relinquat. Verba sunt Sergii Ducis Neapolitani S. Athanasium persequentis. Cl. Editori Candidatorum tegmen sumi videtur pro veste aut dignitate Episcopali ; addit tamen, quod si quis cum Baronio legere malit Candidatorum regimine, per Candidatos intelligi posse Clericos in ministerio sacro candidis vestibus indutos, quos regebat S. Athanasius, utpote eorum Episcopus.

, Petitor, rogator, metaphora ducta a magistratuum Candidatis. Candidatus Dei, apud Tertullianum, qui baptismum petit. Commodianus instr. 65 : Donasti de lacrimis, Candidatus ille ingratisOppressus usuris deplorat factus egenus.

candidātus ī, m

candidus, a candidate for office(clothed in a white toga): praetorius, a candidate for the praetorship: consularis: aedilitas alcui candidato data: munia candidatorum: tribunicii, L.: officiosissima natio candidatorum.

CANDIDATUS

CANDIDA´TUS[AMBITUS]

Candidātus

See ambitus.

Menu

Word wheel

candidatus

Saved

Recent