cannula
cannŭla, ae, f. dim. [canna].
- A small, low reed, Ap. Met. 4, 6, 22; Mart. Cap. 2, § 224.—*
- II (Cf. canna, II. C.) Pulmonis, the windpipe, Cael. Aur. Tard. 2, 13, 152.
cannula, ae, f. (Demin. v. canna), I) kleines, niedriges Schilf od. Rohr, Apul. met. 4, 6. Mart. Cap. 3. § 224. – II) meton., cannula pulmonis, die Luftröhre, Cael. Aur. chron. 2, 13, 152.
ferrum ignitum ‥ ponatur in ~a sambuci, et tangatur cum parte anteriori dens dolens
recorders, lytyl pype , †camula [v. l. canula ]
cannŭla, æ, f. , dim. de canna : Apul. M. 4, 6 || cannula pulmonis C. Aur. Chron. 2, 13, 152, la trachée-artère.