About Report a problem

Menu

canonicare

canonicare 1 to establish as regular usage (eccl.). b to include in canon (of Scriptures). c to canonize (as saint). instituit B. Mamertus ut ‥ hec litania in ecclesia Cisalpina celebraretur, quod ita Rome fuit ~atum Beleth RDO 123. 129C.  b librum Ruth videtur †Mattheum [? l. Mattheus] ‥ [i 5] ~are Wycl. Ver. I 222; Lucas et Marcus, quoad ewangelium et Actus Apostolorum, ex hoc ~antur quod Spiritus Sanctus figuravit eos in quaternario ewangelistarum Ib. 247.  c 1200 ut [Caratocus] ~ari et in cathalogo sanctorum poni posset (Lit. Papae) Gir. Invect. III 6; Bacon Tert. 302 (v. canonizare 2). 2 to invest w. canonry or prebend. b to invest w. canonical habit. s1186 [archiepiscopus] de ecclesiis suis simul et nostris prebendas fecit vel canonicas: omnes episcopos Anglie et comites ditiores ~are proposuit Gerv. Cant. I 37; Menevensis ecclesie canonicus, utpote quem avunculus ejus ‥ episcopus ~averat Gir. RG III 7; 1215 ad j prebendam quam de novo instituimus in ecclesia Wellensi, de qua et magistrum W. de K. ~avimus (Ch. Ep. Bathon.) ChartR 130 m. 5.  b priori paralyticum, jam in extremis agentem, ~are volenti dissuasit, dicens: “quid prodest homini sine sensu et intellectu habitum religionis conferre? ” Ben. Pet. Mir. Thom. IV 14.

Saved

Recent