cantabrarius
cantăbrārĭus, ii, m. [cantabrum],
- a standard-bearer on festive occasions, Cod. Th. 14, 7, 2.
cantabrārius, ī, m. (1. cantabrum), der Standartenträger, Cod. Theod. 14, 7, 3 (a. 412).
cantăbrārĭus, ĭī, m. , qui porte lʼétendard appelé cantabrum : Cod. Th. 14, 7, 2.