canorus

…, nec te nequiquam lucis Hecate praefecit Avernis ; si potuit Manes arcessere coniugis Orpheus, Threïcia fretus cithara fidibusque canoris, si fratrem Pollux alterna morte redemit, itque reditque viam totiens. Quid Thesea, magnum quid memorem Alciden…

Vergil, Aeneid

…Marcellinus nec umquam indisertus et in consulatu pereloquens visus est, non tardus sententiis, non inops verbis, voce canora, facetus satis. C. Memmius L. F. perfectus litteris, sed Graecis, fastidiosus sane Latinarum…

M. Tullius Cicero, Brutus

…, litterae neque expressae neque oppressae, ne aut obscurum esset aut putidum, sine contentione vox nec languens nec canora. Uberior oratio L. Crassi nec minus faceta, sed bene loquendi de Catulis opinio non minor. Sale…

M. Tullius Cicero, De Officiis

…L. autem Lentulus satis erat fortis orator, si modo orator, sed cogitandi non ferebat laborem ; vox canora, verba non horrida sane, ut plena esset animi et terroris oratio ; quaereres in iudiciis fortasse melius ,…

M. Tullius Cicero, Brutus

…; cuiusquam nisi sui similis Gravitatem Africanus, lenitatem Laelius, asperitatem Galba, profluens quiddam habuit Carbo et canorum. Quis horum non princeps temporibus illis fuit et suo tamen quisque in genere princeps. Sed quid ego vetera…

Cicero, de Oratore

…vultu videbatur, nec abundans verbis, etsi fallebat in eo ipso sic intervallis, exclamationibus, voce suavi et canora, admirando inridebat, calebat in agendo, ut ea quae deerant non desiderarentur. Ita, tamquam Curio copia…

M. Tullius Cicero, Brutus

…, ut ait Ennius, favent faucíbus russis cantu plausuque prem int alas. cum igitur hoc animal tam sit canorum sua sponte, quid in mentem venit Callistheni dicere deos gallis signum dedisse cantandi, cum id vel natura vel…

M. Tullius Cicero, De Divinatione

…Cotta princeps adhibitus esset, priores tamen agere partis Hortensium. Acrem enim oratorem, et incensum et agentern et canorum concursus hominum forique strepitus desiderat. vnum igitur annum, cum redissemus ex Asia, causas nobilis egimus, cum…

M. Tullius Cicero, Brutus

…quo iudicatur et in vocis et in tibiarum nervorumque cantibus varietas sonorum intervalla distinctio, et vocis genera permulta, canorum fuscum, leve asperum, grave acutum, flexibile durum, quae hominum solum auribus iudicantur. Nariumque item et…

M. Tullius Cicero, de Natura Deorum

…metuo ne languescat senectute, est enim munus eius non ingeni solum, sed laterum etiam et virium. omnino canorum illud in voce splendescit etiam nescio quo pacto in senectute, quod equidem adhuc non amisi, et videtis annos…

M. Tullius Cicero, De Senectute