canor
canor, tune, sound, song, melody
cănor, ōris, m. [cano], tune, sound, song, melody (poet. or in post-Aug. prose; rare).
- I Lit.
- A Of living beings, Quint. 1, 10, 22: cygni, Lucr. 4, 182; 4, 911: res est blanda canor; discant cantare puellae, Ov. A. A. 3, 315: mulcendas natus ad aures, id. M. 5, 561.—
- B Of instruments, the tone: Martius aeris rauci canor, martial clang, Verg. G. 4, 71: lyrae, Ov. H. 16, 180.—
- II Trop.: bella truci memorata canore, in heroic poetry, Petr. 5, 1, 19.
canor, ōris, m. (cano), der Klang, die Melodie, der Gesang, als Aggregat heller u. harmonischer Töne (vgl. Quint. 1, 10, 22), c. cygni, Lucr., oloris, Ven. Fort.: cygneo canore vox dulcior, Hieron.: res est blanda c. Ov.: Martius aeris rauci c., kriegerischer Klang, Verg.: c. lyrae, Ov.: bella truci memorata canore, von heroischer Dichtung, Petr.: mundi canor, Var. Ruf. tr. 6.
~or, modulatio,weorpung vel cantus
simul et canor ympni ‘magnificat’ sequitur
~orem spiritualem mihi dederat, in †quos [? l. quo ] ei [sc. Christo ] laudes et preces adolerem
cănŏr, (13) ōris, m. (cano), son, son mélodieux, ensemble de sons harmonieux : cycni Lucr. 4, 181, chant du cygne ; Martius æris rauci canor Virg. G. 4, 71, les accents guerriers du rauque clairon.
Item jus depascendi piscairagium, quod habet dictus rex in Canoribus dicti castri, pro vinginti libris Turon. annui et perpetui redditus.
canor ōris, m
- 1 CAN-, tune, sound, song, melody(poet. and late): mulcendas natus ad aures, O.: aeris, V.: lyrae, O.