capatus
capa. Ex Chronico S. Medardi Suession. urbs Damiata capta fuit ann. 1249. ab Ludovico IX. Francorum Rege, qui dicitur
de genere Hugonis Capati. Hinc infert Valesius in Valesianis Hugonem cognominatum fuisse
Capatuma
Capa. Hoc autem inde confirmatur, eodem Valesio judice, quod quidam alii Scriptores eumdem Regem appellent
Hugonem Caputii; Caputium enim, inquit, et Capa unum et idem sonant. Præterea in libro 10. Chronographiæ Hugo, Robertus et Henricus
Capatinuncupantur ad marginem Codicis MS. Minus verisimilis videtur opinio Bertrandi Præsidis, qui Hugonem a
crassiori capite Capetumdictum putat. Vide Menagium in Dictionario Etymol. Gall. et infra Capetus.
Mirac. Mss. B. M. V. lib. 2 :Comment que soie emmantelée Par dehors bien et Encapée, etc.
Cil grant segnor chaus avant traient, Et chaus Encapent et enjupent.
ÇapatoHispanice, Calceus, Gall.