capitaliter
capitāliter, Adv. (capitalis), auf Leib und Leben, bis auf den Tod, tödlich, a) im allg.: lacessere, Plin. ep. 1, 5, 4: odisse, Amm. 21, 16, 11: saevire, Cassiod. var. 1, 37. – b) in strafrechtl. Beziehung, so daß es sich um Freiheit und Leben handelt, Cod. Theod. 3, 14, 1 u.a.: c. animadvertere in militem, einen Soldaten am Leben bestrafen, Veget. mil. 2, 22.
venerunt in potestatem suam [sc. regis ] omnes capitanei exercitus adversantis, in quos pro eorum demeritis ~er animadvertens, ‥ multitudini graciam fecit
quam ‥ laudabilem in principe et ~er offenso rege clementiam
in Hibernia quilibet capitaneus generacionis alicujus dicitur rex eorum; in Anglia vero et alibi solum dicitur rex ille qui ~er et politice regit provinciam sive regnum
wlt dicere [Augustinus ] quod non sunt nostre voces sed Cristi ~er, nec sunt voces Cristi sed nostre personaliter
reges ‥ consenciunt in depopulacionem bonorum quorum regimen a Deo sibi ~er est commissum
restat videre si ad continuacionem regiminis militantis ecclesie oportet Cristi et Petri vicarium in ecclesia ~er presidere
căpĭtālĭtĕr, (16) (capitalis), en menaçant la vie : capitaliter lacessere aliquem Plin. Min. Ep. 1, 5, 4, intenter à qqn un procès capital || en frappant de mort : capitaliter animadvertere Veg. Mil. 2, 21, punir de mort || avec acharnement : Amm. 21, 16, 11.