capitulatim
capitulatim, by heads, summarily
căpĭtŭlātim, adv. [caput],
- by heads, summarily (rare; perh. only in the foll. exs.): dicere, Nep. ap. Cato, 3, 4: attingere, Plin. 2, 12, 9, § 55.
capitulātim, Adv. (capitulum), dem Hauptinhalte nach, dicere alqd, Nep. Cato 3, 3: attingere, Plin. 2, 55.
hec ‥ et alia ‥ numero, ni fallor, quasi decreta ~im distincta sexdecim prefato inserta chirographo
nunc memorant scripturas ~im et quasi digito demonstrantes
căpĭtŭlātim, (16) (capitulum), sommairement, Nep. Cato 3, 4 ; Plin. 2, 55.
Atque hæc omniaAliasCapitulatim sunt dicta.
distincte, per capitula. Ludovicus Pius in Epist. ad Sicharium Archiep. Burdegalensem :
Et his coram Capitulatim memoratam institutionis formulam prælegi jubeas.Idem ad Magnum Archiepisc. Senonensem :
Et eandem institutionem per singula Capitula coram Ecclesiasticis ordinibus prælegi facias.Anastasius Bibl. in Epitome Synodi VIII :
Definitionem Thomæ Antiocheni et Eliæ Hierosolymitani Capitulatim.Adde Concilium apud S. Macram ann. 881. cap. 4. Epistolam Herivei Remensis Archiep. ad Widonem Rotomag. Archiep. cap. 1. Concilium Ravennense ann. 904. in Prologo, Reginonem de Ecclesiastic. discipl. pag. 30. 2. Edit. Flodoardum in Prologo Hist. Remens. etc.
capitulātim
adj.
- caput, by heads, summarily, N.