carabus
- a kind of sea-crab, acc. to Beckmann: Cancer cursor, Linn.; Plin. 9, 31, 51, § 97.
- a small wicker boat, covered with raw hide, Isid. Orig. 19, 1, 26; cf. Vossius in Caes. B. C. 1, 54 Oud.
~us,scipincel
tres Scottici viri ‥ occulte de Hibernia fugerunt ~umque, qui coriis tantum ex duobus et dimidio factus erat, intraverunt mirumque in modum sine velo et armamentis ‥ in Cornubia applicuerunt
pedites cum seipso [Fulgencio (cf. ] ‥, ~os ex complectis virgulis, scaphas sc. portatiles coriis circumcirca subtiliter consutas, quarum unaquaque [) G. Mon. V 2 sic ] duos aut unum saltem cum armis et remige transferre poterat ‥ facientes, ‥ fluvium ‥ transierunt
schyppe, boote , barca, ~us
Occulte de Hibernia fugerunt, Carabumque, qui duobus tantum coriis et dimidio factus erat, intraverunt.Gregor. Magn. lib. 4. Dial. cap. 57 :
Post navem Carabum regebat, etc.Fulcherius Carnot. lib. 3. Hist. Hierosol. lib. 3. cap. 13 :
Classis eorum 120. navium fuit, exceptis carinis et Carabis.Hist. Hierosol. ann. 1123 :
Carabos insuper quamplurimos et naves onerarias.Joann. Brompton. :
Carabum, qui ex duobus coriis et dimidio conficitur, intrantes, sine velo et ornamentis post 7. dies in Cornubia applicuerunt.Acta S. Thyrsi cap. 6. num. 32 :
Et in Carabo ponens, jussit eum duci in medium maris.
Ad quos periti nautæ currentes cum Carabis, omnes traxerunt ex voragine fluminis.
Ἐλθὼν μετά καράβου εἰς τὸν Ιουλιανοῦ λιμένα.Nicetas in Manuele lib. 2. n. 4 :
Κατάρτια μεγάλων καραβίων συνηρμόζοντο. Κάραβοι καστελλάτοι,in Epist. Constantini Imp. ante Act. 1. sextæ Synodi. Ab hac voce
Caravellashodiernas quidam non insulse deducunt. Hist. Apollonii Tyrii :
Alibi :Εἰς σὲ καράβην ἔβαλε, καὶ φόρτωσε με τρόμον.
Vide Constant. de Administ. Imp. cap. 51.Καὶ τὸ καράβη ἐβούλησε, καὶ οἱ ναυταῖς ἐπηνηγήκα.
CARABUS(κάραβος, καράβιον[Hesych.], Mod. Gr. καράβι, whence caraveland its cognates in other languages), a coracle or boat made of wicker-work and covered with raw hides. The word is late, not before Isidore (Orig. 19.1, 26); but the thing is described by Caesar (B.C. 1.54) as employed by him in Spain, from having seen it in Britain. It was used by the Veneti on the Padus, as well as by the Britons (Lucan, Phars. 4.131 ff.; and a gloss of Papias, quoted by Saglio, s. v.). The illustration, given both by Rich and Saglio, is taken from Scheffer, de Mil. Nav. Veterum, who describes it as from an ancient MS. of Vitruvius (Polenus, Supplem. ad Graev. et Gronov. 5. p. 831). The lines down the sides show the seams where the different skins are sewn together. A similar form is seen on a sepulchral marble in Boldetti (Cimiterj, p. 366, cited by Rich).
[W.W](κάραβος, καράβιον). A coracle or boat made of wicker-work, and covered with rawhides. Caesar (B. C. i. 54) describes the carabus as used by him in Spain from having been seen by him in Britain. The subjoined illustration is taken from Valturius.