carnarium
a fleschewrye , carnificium, ~ium, laniatorium
ad sustentacionem j capellani qui celebrabit divina in charnario constructo in cymiterio Malmesburie
in capellade la charnere
domibus ‥ ex opposito charnarii ‥ ecclesie
lego ‥ ~io ejusdem [ecclesie ]
ad ligneam crucem stantem ex opposito ~ii
in capella ~ie S. Thome martyris
charnel , ~ium
procuratores ~ii S. Oswaldi
juxta ~iam vulgariter dictamcharnelhows
- 1. (Plaut.) vleeshaak; vleeskamer;
- 2. (Petr.) (metaf.) bloedbad, slachting.
Locus ubi carnes reponuntur, Joanni de Janua. Gloss. Græc. Lat. :
Carnarium, Marcellus Empir. seu, ut aliis placet, Vindicianus :
Prome etiam, seu tunde prius, seu contere gyro Quod viride hortus habet, vel quod Carnaria siccum.
In domo mea de Carnario, quam nunc habito.
corpora, seu cadavera humo conduntur.
caro, in Gloss. Lat. Græc. non modo
Carnarium, Locus, ubi ossa mortuorum ponuntur. Sedes ossuumPrudentio lib. Peristeph. hymno 3. v. 532. Glaber Rodulfus lib. 4. Hist. cap. 4 :
Et quoniam sepeliri singulatim ob multitudinem non quibant, constructa in quibusdam locis a Deum timentibus, quæ vulgo dicuntur Carnaria, in quibus quingenta et eo amplius ... projecta sunt defunctorum corpora.Chronicon Mauriniacense lib. 2 :
In Ecclesiam latenter introducunt, ipsis in Carnario, qui locus infra septa Ecclesiæ illius ossa continetChronica Australis ann. 1244 :mortuorum, fraudulenter absconditis.
Promisit etiam Carnaria in S. Cruce perficere.Willelm. Thorn. ann. 1287 :
Capella in Cimiterio quæ dicitur Charner, peracta est.Charta Willelmi Acconensis Episcopi ann. 1161 :
In quo (Cœmeterio) prædictus Manso intuitu pietatis, Carnarium ad ossa mortuorum reponenda de propria pecunia construxit.
Celebrata est magna Missa corporum valde solemniter per Episcopum Abrincensem, et postea arcæ positæ fuerunt in requie in Carnario dictæ Ecclesiæ.
Vide Chron. Flandr. cap. 79. et Ughellum tom. 2. pag. 187.En un Charnier les ont fait aporter, A grant dolor là les ont enterré.
Carnariæ S. Laurentii, in urbe Beneventana, fuit locus sub dio, muris septus, ad quem suspendio, aliove supplicii genere perempti, et vilissima capita semihumanda comportabantur ; Italice nunc dictus
Carnaro, et
Carnaio.
CARNA´RIUM
1. A larder (Plaut. Curc. 2.3, 45; Plin. Nat.19.57); used also for sheltering plants in the winter (Plin. Nat.18.227).
2. In the more modest dwellings a bar or beam, furnished with meat-hooks or pegs, hung against the wall and served the same purpose (Plaut. Capt. 4.4, 6). A carnarium of this sort is figured under CAUPONAA fork (furca) was used in taking down and replacing joints of meat (Petron. 135, 4; 136, 1).
[W.W](1) A larder.
(2) A bar or beam furnished with meat-hooks or pegs for hanging hams, bacon, etc. (Plaut. Capt. iv. 4. 6).
(3) A ditch or fosse into which the bodies of the poorest classes of the people were thrown. See the curious account of one on the Esquiline Hill, in Lanciani, Ancient Rome in the Light of Recent Discoveries, pp. 64-67.