carnatio
carnātĭo, ōnis, f. [2. caro],
- fleshiness, corpulency, Cael. Aur. Tard. 1, 4, 113.
carnātio, ōnis, f. (2. caro) = εὐσαρκία, die Fleischigkeit, Wohlbeleibtheit, Cael. Aur. chron. 1, 4, 113.
carnātĭō, ōnis, f. (caro 2), embonpoint : C. Aur. Chron. 1, 4, 113.
Est enim semper gravabilis Carnatio, et magis, si tenuibus est imposita viribus.