carrocium
Cum standardo suo, quod carrucam, vel Carrochium appellant... perrexerunt.Fridericus Imp. in Epist. ad Comitem Suession. tom. 5. Spicilegii Acheriani pag. 569. de carrocio Mediolanensi :
Cum vexillo S. Ambrosii, quod miro artificio egregiæ molis et altitudinis ferebant in Carrocio, quem juga boum non pauca trahebant.Idem in alia Epistola de eodem carocio, apud Freherum tom. 1. pag. 237 :
Venit populus cum Carocio quod apud nos Stendart dicitur.Ubi perperam editum
bareocio.
Carrocerum(Corio quoque excogitavit. Est autem Carrocerum currus quidam admirabilis, per circuitum a summo deorsum scarlato vestitus. In cujus medio est arbor procera contingens cœlum : quam quatuor viri portare non possunt, quæ a frequentia virorum recta tenetur, funibus hinc inde protractis. In summitate arboris est crux aurea splendens nimio fulgore ; sub cruce est vexillum album cruce rubea insectum. Hunc currum quatuor juga boum trahunt, qui serico albo cum faleris cum rubea cruce per medium sunt cooperti. Magister Carroceri est vir honorabilis, quem civitas, ense, lorica, ac continuis stipendiis dotare tenetur. Insuper communitas tenetur providere de Capellano, qui juxta Carrocerum semper Missam celebret, et vulneratis det pœnitentiam. Hic etiam magno stipendio per Communitatem dotari debet. Sunt insuper octo civitatis tubicines, cum totidem militibus deserariisCarrocio)(f. quibus Communitas providet de duobus tentoriis et salario militibus consueto.cum destrariis)
Carrocio. A bobus etiam Mediolan. Carrocium tractum testatur Otto Morena in Hist. Rer. Laudens. pag. 75. Boncompagnus in Arte Dictaminis MS. lib. 2 :
Viri Mediolanenses patres vestri in Imperium deliquerunt, unde civitas fuit tripartita in burgos, et lignorum strues, quam Carrociam appellatis, prostrata subivit pudorem. Carrocii Mediolanensismeminerunt præterea Petrus de Vineis lib. 1. Epist. 8. lib. 2. Epist. 1. 35. 50. Conradus Usperg. pag. 305. Matth. Paris 296. Otto Morena pag. 69.
Venit populuscum Carrocio, quod apud nos Standard dicitur.
Cremonensis, Matthæus Westmonast. pag. 341. Sigonius lib. 15. de Regno Ital. Matth. Paris pag. 499.
Paduani, Rolandinus in Chronico lib. 3. cap. 4. 7. lib. 4. cap. 9. lib. 9. cap. 2.
Veronensis, Hieronymus
d'alla Cortelib. 5. et 6. Hist. Veronensis.
Florentini, Joan. Villaneus lib. 6. cap. 77. et Ricordanus Malaspinus cap. 164. ubi pluribus describitur.
Parmensis, Albericus ann. 1229.
CarocciumWillelmus Brito lib. 11. Philipp. ubi describitur, ut et in Chronico Flandriæ cap. 15. Vide Bertholdum Constantiensem ann. 1086. Regis Hungariæ Carrocium belle describitur a Niceta in Manuele lib. 5. num. 3. et Cinnamo lib. 6. cap. 7. Saracenis Carrocium pariter adscribit Turpinus in Hist. Caroli Magni cap. 18 :
In medio illorumDenique Ægidius Monachus Aureæ vallis in Alexandro Episc. Leodiens. cap. 24. ejusmodi Carrocium tribuit Duci Lovaniensi :(Saracenorum) erat plaustrum, quod 8. boves trahebant, super quod vexillum rubeum illorum elevabatur, mosque erat quod nemo de bello fugeret, quamdiu vexillum eorum erectum videret.
Captoque Ducis vexillo, dicto GalliceQua quidem Standardi appellatione ejusmodi vexilla donabant, ut infra docemus.Standart opere plumario a Regina Angliæ ei misso, quod fastu superbiæ quadriga boum ferebat.
Super elephantem castellum instar Carrocii constituerat, signis in angulis ac vexillo exercitus in medio posito decoratum, elephantis Magistro et Saracenis ad defensionem castelli positis.
Adhæreas Carocio veritatis, id est glossatori, et in perpetuum non errabis.Infra :
Adhæreas glossis ordinariis sicut Bononienses adhærent Carocio, et sicut inducens navem adhæret timoni.
Carrociisnomina interdum peculiaria indita observo. Nam Cremonenses
Bertam, vel
Bertazzolamsuum nominarunt, ut auctor est Sigonius lib. 18. de Regno Ital.
Bruiram, vel
Buiram, ut habetur in Chronico Cremonensi ad ann. 1213. apud Baluzium tom. 2. Miscell. pag. 308.
Berteciolam, ut declarat Franciscus Carpesanus, apud Marten. tom. 5. Collect. Ampliss. col. 1334.
Crevacerem, seu
Biancandumut habent Sansovinus et Carrarius. Vide Standardum.
Et si i fu pris le Carros de Melan et portés à Cremone.Chron. Estense ad ann. 1281. apud Murator. tom. 15. Script. Ital. col. 337 :
Propter hoc dictum commune Cremonæ incœpit benefacere, quia ipsi fecerunt valde bene præparare Carrocium Parmæ, et pingere de novo, et fecit fieri vexillum de novo, qui Carrocius vocabatur Blancardus.
Carrozenum, Carrozerum, Carozerumve indiscriminatim
Raulde Gestis Friderici I. Imperatoris. Eum vide apud Murat. tom. 6. col. 1179. 1184. 1185. et 1187.
Carrocio, seu vexillo. Adde Chronicon Breve Cremonense edit. tom. 2. Miscellan. Baluz.
Carrociaappellamus, currus suspensos, quibus vehimur ;
Chariots branslans, nostri olim, antequam id nominis vulgaretur,
Curreex voce
currus, alii vocarunt. Nangii Continuator Gallicus MS. ubi de Caroli IV. Imp. et Caroli V. Regis Franciæ Congressu mutuo :
Et luy envoya la nuit du sabmedy un des Curres de son corps noblement appareillé et de chevaux blancs attelé.In Hominiis Reginæ Siciliæ præstitis ann. 1387.
Poeta infimi ævi MS. :Dominus de Mausson, quand le Seigneur ou Dame viennent nouvellement à Mirebeau, soit en Curre, ou cheval, doit avoir et prendre un Cheval de Curre, lequel qui luy plaira, ou celuy sur quoy ils chevaucheront.
Car pour repos j'ay eu enfoullure, Pour le beautemps j'ay engresleure, Pour provision des pometes, Pour Chariot branslans, brouettes.