About

Menu

carrucator

carrucator , a (w. equus) plough-horse. b ploughman. a s1283 mortalitas et pestilencia longa equorum carucatorum Chr. Peterb. 62.  b 1234 carucatores quando ponunt carucas in averia debent habere prandia sua Cust. Glast. 106; 1261 carucatores debent habere ad manducandum panem, frumentum et carnem (Yorks) RentSurv. R 730 r. 6(4); 1363 Ernaldus †carrutator tenet j messuagium et ij acras terre in ij campis (Inq.) Ambrosden II 138; 1379 R. W. est bonus carucator et renuit illud officium SessPEssex 168.

Saved

Recent