carrum
carrum, ī, n., s. carrus.
carrum , i. n. et, v. carrus
See an image
See an image
cum vento, vel sine vento, quod ubique ducitur sine bestiis, cujus formam et usum in præliis describit Guido de Vigevano in Opusculo MS. de Modo acquirendi et expugnandi T. S. cap. 12. ex Cod. reg. 9640. 3. Vide infra Currus 2.