castellamentum
castellāmentum, ī, n. , [plur.] sorte de boudin : Arn. 2, 42.
Ut spirulas et Botulos facerent, isicia, Castellamenta,Cibum instar pyramidis hic quidam interpretantur.Catillamenta, lucania, suminatam cum his carnem, et glaciali conditione tuceta.Salmasio,
Quid tædæ ? quid næniæ ? quid offæ, non vulgi, sed quibus est nomen appellatioque Penitæ, ex quibus, quod primum est, exiguas arvina est miculas Cartillaminum insecta de more.In hunc locum Hofmannus : Cupedia est et delitiosa matea, a verbo Catillare i. e. Ligurire.... Proprie vero ita vocasse videntur farcimina aut botulos minutis carnibus inculcatos, quod avide a Cartillonibus expeterentur.