catachresis
cătăchrēsis, is, f., = κατάχρησις, a rhet. figure,
- an improper use of a word; in pure Lat. abusio, Paul. ex Fest. p. 58 Müll.; cf. Quint. 8, 6, 34; 8, 2, 5; and Don. p. 1775 P. (where, as in Cic. Or. 27, 94, it is written as Greek).
catachrēsis, is, Akk. in, Abl. ī, f. (κατάχρησις), der Gebrauch eines Wortes in uneigentlicher Bedeutung, die Katachrese (wie lat. abusio), Charis. 273, 1 u. 285, 4 u.a. Gramm.
~is est abusio nominis aut verbi ad significandum rem quae propria appellatione deficitur
dico quod aliquando casus est [causa ], aliquando effectus; dico quod ibi est catacrisis, quia attribuitur nomen effectus cause, ‥ ut ‘sol est calidum’
hoc est tropus qui dicitur cathacrisis, qui est usurpatio nominis alieni
catacrisis est usurpatio alieni nominis, ut cum parricida dicitur qui occidit fratrem . ‥ in alia significatione crisis idem est quod usus, unde catacrisis idem est quod abusio
cătăchrēsis, is, f. (κατάχρησις), catachrèse : Char. 273, 1.