cataclysmus
cataclysmus, ī, m. (κατακλυσμός) I) die allgemeine Überschwemmung, Sintflut, Tert. apol. 40. Lact. 2, 10, 10: Ogygi (zur Zeit des O.), Varr. r. r. 3, 1, 3: zur Zeit des Deukalion, Hyg. fab. 153. Augustin. de civ. dei 18, 10: c. maximus, Schol. Caes. Germ. Arat. 287. p. 406, 3 E. – II) die Übergießung des kranken Gliedes mit Wasser, die Bähung, Cael. Aur. chron. 1, 1, 42 u.a.
post cataclismum, / cum genus humanum multarenc aequora flustris
Noe ‥ / tempore sub cujus jam cataclismus erat
~us,brymflod
cataclismi,widsæs
Inimicus qui ‥ Paradisi incolas ‥ expulit eorumque sobolem ‥ inopinato cathaclismo ‥ supposuit
gens quando remansit in arca, / gens quasi baptismus quam proluerat cataclysmus
ultrices scelerum non sensit aquas cataclismi
prius quam Deus originalem mundum ~o dilueret
hic cataclismus,Noys flode
de illius litere [apostolice ] et aliarum ei consimilium ‥ superaccumulato ‘non obstante’, ‥ scatet ~us inconstantie, audacie, ‥ diffidentie cuiquam credendi vel fidem adhibendi
nichil magis generaret contra papam, ut dicit Lincolniensis, diffidencie et inobediencie cathaclismum
Cataclysmus ille, qui sub Noë factus est, figuram persecutionis, quæ per totum orbem nunc nuper supereffusa est, ostendit.Utitur Agnellus in libro Pontificali apud Muratorium tom. 2. pag. 58. col. 1. et alii plures. Varro lib. 3. de Re Rustica forma plane Græca dixit :
Thebæ ante Cataclysmon Ogygi conditæ dicuntur.
Quis nesciat in tempore Pharaonis post multos annos a Cataclismo...(Moysen) divina floruisse gratia ?
Cataclysmusapud medicos est Illisio aquæ vehementius aspersæ alicui parti corporis. Vide Forcellinum.