cataplectatio
cataplēctātio, ōnis (gebildet nach καταπληγμός), f., das Niederschlagen, die Gewalttätigkeit, Itala (Tolet.) Sirach 21, 5.
cataplēctātĭō, ōnis, f. (καταπλήττω), reproche : Itala Sirach 21, 5.
interpretatur convitium, unde secundum unam translationem dicitur objurgatio, Ecclesiastici 21. et potest dici Cataplectio, a cata, quod est juxta, et plecto, tis, quando scilicet tanta est rixa, quod fere plectunt se, id est, puniunt et verberant. Nostra litera dicit, Objurgatio et injuriæ annullabunt substantiam : sed alia translatio habet, Cataplectatio, ut dicit Gloss.Hæc Joannes de Janua, et auctor Mamotrecti. Glossæ MSS. in Bibl. Regia :
Objurgatio.