catapotium
cătăpŏtĭum, ii, n., = καταπότιον (that which is swallowed down);
- in medicine, a pill, Cels. 4, 8; Plin. 28, 1, 2, § 7; Scrib. Comp. 89; cf. id. ib. 87.
catapotium, ī, n. (καταπότιον, was ganz verschluckt wird), die Pille, Cels. u.a.
cătăpŏtĭum, ĭī, n. (καταπότιον), pilule : Cels. Med. 4, 8 ; Plin. 28, 7.
Medicamentum quod non diluitur, sed ita ut est.Ita Scribonius Largus cap. 87. et ex eo Marcellus Empiricus cap. 16.
Pillulas, vertit Symph. Champerius.
Insuper cogebatur, velut male sana, ad nauseam Catapotia, pharmaca, phlebotomias admittere.
Catapotium. Gloss. Anglo-Saxon. Ælfrici :
Catapodia, vel Catapotia, id est, quæ modica potetur vel inglutiatur, est pillula.Ita etiam fere Ugutio.
Cataputia: ubi Glossæ MSS.
pillulasinterpretantur. Vide Celsum lib. 5. cap. 25.