cataplus
cataplus, a landing
cătăplus, i, m., = κατάπλους (the coming to shore of a fleet or ship; hence, abstr. pro concr.),
- the ship or fleet that comes to land: ille Puteolanus, Cic. Rab. Post. 14, 40 B. and K. dub.; Mart. 12, 74, 1; Aus. Urb. 13, 21; Sid. Ep. 6, 8; 7, 7.
cataplūs, ī, m. (κατάπλους), eig. das Landen einer Flotte, eines Schiffs; dah. meton.), I) die (landende) Flotte, das (landende) Schiff, *Cic. Rab. Post. 14, 40 zw. Sidon. ep. 6, 8: c. Niliacus, die von Augustus geschaffene ägyptische Handelsflotte, Mart. 12, 74, 1. – II) der Landungsplatz, Greg. Tur. hist. Franc. 4, 43 in. (wo Akk. cataplum).
~us, adventus navium
cătăplūs, (16) ī, m. (κατάπλους), retour dʼun navire au port, débarquement : Cic. Rab. Post. 40 ; [fig.] Niliacus cataplus Mart. 12, 74, 1, le retour du Nil par mer = la flotte revenant du Nil.
Cataplumvidetur appellasse portum ipsum, ad quem naves mercatoriæ appellunt :
lgitur advenientibus ad Cataplum Massiliensium navibus transmarinis, Vigilii Archidiaconi homines 70. vasa, quæ vulgo Orcas vocant, olei liquaminis furati sunt, nesciente domino.
cataplūs ī, m
- , κατάπλους, a landing: ille Puteolanus, arrival at Puteoli.