catenula
cătēnŭla, ae. f., v. 2. catellus.
catēnula, ae, f. (Demin. v. catena), das Kettchen, Vulg. exod. 28, 14 u. ö. Hieron. tract. in psalm. 132. p. 248, 25. Paul. Nol. carm. 26, 462.
ut, cum indueretur pontifex, ~ae quae de rationali pendebant possent cum uncinis superumeralis adnecti [cf. ]–17 Exod. xxxix 15
inventa est in ‥ concavitate bestiola, quam bufonem vocant, cathenulam auream circa collum habens
ampulle ‥ cum cathenulis argenteis
j discus argenteus planus, cum cocleari et cathenula parvula
a chine , cathena, cathenula, catella, cathenella
exilii ~is admodum retitus servus(
cătēnŭla, æ, f. (catena), petite chaîne : Vulg. Exod. 28, 14 ; P. Nol. Carm. 26, 462.