catenatio
cătēnātĭo, ōnis, f [cateno; lit. a binding; hence, abstr pro concr.],
- a band, clamp, clincher, pin, Vitr. 2, 9; 10, 1; Petr. 34, 9.
catēnātio, ōnis, f. (cateno), a) als t. t. der Baukunst, die Verklammerung, im Plur. bei Vitr. 2, 9, 11 u. 10, 1, 2. – b) die Gliederung, von einem Automaten, mobilis, Petr. 34, 9.
pro cathenacione librorum iiij d.
nec est aliqua sine eis [sc. ligamentis ] membrorum cathenacio [v. l. concatenacio ]
humeri ‥ necessarii sunt ‥ ad brachiorum ‥ et vitalium ossium ~ionem et colligationem
cătēnātĭō, (16) ōnis, f. (cateno), ligature [archit.] : Vitr. Arch. 2, 9, 11 || assemblage : catenatio mobilis Petr. 34, 9, assemblage mobile.