caucus
caucus, i, m., = καῦκα,
- a drinkingvessel, Hier. adv. Jov. 2, 14.
caucus, ī, m. (καῦκα), die Trinkschale, Valer. imp. b. Treb. Poll. Claud. 14, 4: argenteus, Spart. Pesc. Nig. 10, 1: ligneus, Hier. adv. Iov. 2, 14. Marc. Emp. 25.
ut ‥ ob refrigerium viantium ‥ aereos ~os suspendi juberet
~um argenteum intus deauratum pensantem libras tres et semis(
nam plures multi cupiebant pendere caucos, / limpida qui tribuant quadrato lumina templo
caucus, ī, m. (καύκη), sorte de coupe : Hier. Jovin. 2, 14.
amicus, vel certe
famulus: unde
ancilla, ut docemus in Gloss. med. Græcit.
Conchavocem effictam volunt. Trebellius Pollio in Claudio :
Item in Caucos et scyphos pondo undecim. Item in Caucos et scyphos et zuma pondo undecim.Ubi quædam Editiones perperam
Caveospræferunt. Hedilbertus Rex Cantiæ Epist. ad S. Bonifacium Moguntin. Episc. :
Caucum argenteum intus deauratum pensantes libras 3.Beda lib. 2. Hist. Eccles. cap. 16 :
Tantum Rex idem utilitati suæ gentis consuluit, ut plerisque in locis, ubi fontes lucidos, juxta publicos viarum transitus conspexit, ibi refrigerium viantium, erectis stipitibus et æreos Caucos suspendi juberet.Eadem habet Huntindon. lib. 2. pag. 316.
Cauci anactei, in Hist. Episcop. Autissiod. cap. 20. tom. 1. Bibl. Labbei ;
lignei, apud S. Hieron. lib. 2. in Jovinianum, Marcell. Empir. cap. 25.
argentei, apud Spartian um in Pescennio. Occurrit præterea apud Ennod. Epigram. 25.
Εὰν δέ τις ποιήση Καυκίον ἐκ μυρικίνου ξύλλου, καὶ πείνῃ εἰς αὐτὸ,Ita Anna lib. 3. Alexiad. Scholiastes Theocriti, et alii.etc.
Nam plures multi cupiebant pendere Caucos, Lampada quæ tribuant quadrata lumina templo.
Caucus, in Hist. Translation. S. Austremonii Episcopi Arvern. :
Ubi pro reverentia B. Martyris plurima reliquit insignia, scilicet Cachos crystallinos, et lapides pretiosos.
Caucus, Vasculum. Regula Magistri cap. 27 :
Biberesi voluerit, aquam non ab urceo uno haustu, sed ad calicis, aut galtetæ, aut Caucelli bibat mensuram
Cancillussuperius relata, pro qua censeo legendum
Caucillus.
Caucoire, dictum sit festum patroni alicujus loci, quia poculis celebrari solet. Lit. remiss. ann. 1382. in Reg. 121. Chartoph. reg. ch. 72 :
Comme au mois de Juing... il eust certaine feste, nommée Caucoire, en la paroisse de Templeue en doxemer ou pais de Tournesis, .... et eulx estant à ladite Caucoire ou feste, etc.
Cauciformam quodammodo referebant, cujusmodi passim videre est in gazophylaciis apud earum rerum studiosos. Horum meminit Novella Justiniani 105. cap. 2. Aberrant enim toto cœlo Haloander et Meursius, qui ita dictos putarunt, quod cauci seu poculi imagine signati essent. Vide Scyphatus.