cenito

cēnĭto (caen- and coen-), āre, v. freq. [ceno],

• to dine often or much, to be accustomed to dine, to dine (rare but class.).
• • • • • α Absol.: si foris cenitarem, Cic. Fam. 7, 16, 2: apud aliquem, id. ib. 7, 9, 7; 9, 16, 7; Plin. 33, 11, 50, § 143; Suet. Aug. 76: in superiore parte aedium, Varr. L. L. 5, § 162 Müll.: nonnunquam et in publico, Suet. Ner. 27: cum aliquo, Val. Max. 2, 1, 2 al.— Pass. impers.: cenitatur, one dines: patentibus januis, Macr. S. 2, 13, 1.—
        • β To dine upon; with acc.: epulas sacrificialis cum aliquo, Ap. Met. 9, 1, 9.

cēnito, āvī, āre (Frequ. v. ceno), oft-, gewöhnlich speisen, zu speisen pflegen, foris, Cic.: in superiore parte, Varr. LL.: in publico, Suet.: in tricliniis caelestibus, Arnob.: apud alqm, Cic.: foris apud alqm, Apul.: cum alqo, Val. Max.: solus cenitabat, Suet.: triclinium, ubi delicate cenitaret, Varr.: ad focum hieme ac frigoribus cenitabant, aestivo tempore in loco propatulo; rure in chorte, in urbe in tabulino, Varr. fr.: eodem argento apud omnes cenitavisse ipsos, Plin.: ut per Dionysia largiore sumptu cenitarent, Gell. – unpers., patentibus ianuis cenitatur, Macr. sat. 2, 13, 1. – m. Acc., sacrificales epulas cum alqo, Apul. met. 9, 1.

cēnĭtō, (15) āvī, āre, fréq. de ceno, intr., dîner souvent : si foris cenitarem Cic. Fam. 7, 16, 12, si jʼavais lʼhabitude de dîner en ville ; solus cenitabat Suet. Aug. 76, 2, il prenait ses repas seul || [pass. imp.] patentibus januis cenitatur Macr. Sat. 2, 13, 1, on dîne à portes ouvertes.

cēnitō —, —, āre, freq.

• ceno, to dine often, dine habitually: foris; apud alqm.