cenodoxia
cenodoxia, ae, f. (κενοδοξία), die eitle Ruhmsucht, Eccl.
quam pestem prisci dicunt ‘cenodoxia’ Graeci, / vana quod in Latium transfertur gloria nomen
coenodoxia,idelgilp
impatientiam, ~iam, detractionem ‥ et caetera vitia, quibus facta est infelix anima mea cotidianum ludibrium
senodoxia et superbia incaute mentis evacuant thesauros
mentem ‥ non ~ie inanis fumus ventilat
est ~ia ‥ gloria inanis que mentem inflat et aures et nichil aliud emolumenti ‥ mortalibus affert
Naaman [cf. ] ‥ per tumorem et xenodoxiam ‥ magnus est apud dominumIV Reg. v
aut ‥ putredo dissolutionis et ignavie putrefaciet ea [sc. poma ] ‥ aut fures jactantie et xenodochie furto sustollent ea
a suis ‥ corripiebatur, asserentibus quod ypocrisim aut ~ie vitium hec redolere que agebat a plurimis dicerentur
kenon ‥ scribitur apud Grecos ‥ primo per E breve, sicutkĕnon , et sic est ‘inane’ seu ‘vacuum’, a quo ~ia, que est vana gloria
sinodoxia, i. vana gloria
a vayn joy , cenodoxa, vana gloria
cĕnŏdoxia, æ, f. , vaine gloire : Cassian. Inst. 11, 1.