cenitus
Si quis alterumUbi Glossæ,Cenitum clamaverit, 600. denar.... mulctetur.
hominem nihilihoc
Ghy-niet, cenitum effictum putat, id est,
tu nihili.
Homo stultus et nihiliapud A. Gellium lib. 10. cap. 19. Dudo lib. 3. de Actis Normann. pag. 96 :
Duris et obscenis verbis me turpiter lacessisti, cum me effeminatum armisque frigidum, quin etiam nihilum vocasti.Apud Cæsarem lib. 3. de Bello Gallico,
nullius usus Imperator.
CenitumCinædum interpretatur. Muratorius tom. 1. part. 2. pag. 47. visis omnium sententiis, redit ad eam quæ Goldasti et Wendelini est,
Cenitumqueinterpretatur
hominem nihili: quod idem
argasignificat, inquit, suffultus vetustissimo Codice Estensi, qui vetustam glossam affert :
Cenitus, id est arga.Quæ cum vocibus Græcis
Cynitum: quod si vera esset lectio, a Græco
Cwyd, Canis,
Cynydd, Curator canum. Schilterus in voce
Cinitexistimat vocem
Quintuoesse interpretem
Ciniti:
Si quis alterum Cinitum,ut legit ipse,
vocaret, Malberg. Quintuo, etc. hoc autem
Quintuoesse vocem injuriæ atrocis, ut Longobardorum
Arga, qua non modo crimen lenocinii imputatur, inquit, sed et complexum criminum. Muratorio igitur fere concinit Schilterus. Quod mox ait Cangius noster
Cenitumesse quasi
Cœnosum, id stare non potest, ut recte animadvertit idem Schilterus. Enimvero si
Cenitusidem est qui
Cœnosus, idem quoque erit qui
Concacatus; sed ex ejusdem tituli numero 3 :
Qui alterum Concacatum... vocaverit 120. den... culpabilisjudicatur, ex citato vero numero 1.
Qui Cenitum... 600.
den. Multo igitur levior est injuria
Concacatiquam
Ciniti, ac proinde non eadem est utriusque vocis significatio.
Cenitumcorruptum esse ex Lat. Cinædus. At vero si placet opinio, quæ
hominem nihilihac voce significari censet ; eo haud absurde fortassis revocari potest Gallicum
Cenelevel
Cenelle, quo res vilis nulliusque pretii designatur apud poetas nostrates : cujus vis propria est Aquifolii vel Pruni silvestris fructum indicare. Mirac. MSS. B. M. V. lib. 1 :
MS. par. 1 :Jou ne prise mie deux Ceneles Vos siaumes, ne vos misereles.
Gesta Briton. in Italia apud Marten. tom. 3. Anecd. col. 1466 :Je ne prise mon cors vaillant une Cenelle, Ne ne quier mès baisier ne dame, ne pucelle.
Sont mes joieaux, c'est ma vesele, Ne remaigne une Cenelle.
Cyneletom. 1. Fabul. pag. 183 :
Vide infra Genella.]Gigue, ne harpe, ne viele Ne vaucissent une Cynele.
cæno, seu luto vocabulum deductum malim, ita ut
Cenitus, idem sit qui
Cænosus, luto conspersus. Joannes de Janua :
Cenosus, fetidus, spurcus, lutulentus, hircosus.Quippe
cænosumquemdam appellare convicii species fuit, ut ignominiæ loco habitum cæno et sordibus perfundi, ex libro Ecclesiastici cap. 22. vers. 1. et 2. Hinc Græci recentiores
ignominiadicunt, ut est in Glossis Græcobarbaris. Paschasius in Vitis Patrum :
Elephantiose, cæno et luto horride.Gregorius Turonens. lib. 7. cap. 14 :
Tunc Rex his verbis succensus jussit super capita euntium projici equorum stercora, ipsumque fœtidum urbis lutum.Lex Longobard. lib. 1. tit. 16. § 8.
Pervenit ad nos, quod dum quidam ad suscipiendam sponsam cujusdam sponsi cum paranymphis aut trotingis ambularent, perversi homines aquam sordidam et stercoratum super ipsum jactassent, etc.Charta Communiæ Peronensis ann. 1207 :
Si quis ponens insidias ipsum cæno lel luto involverit, Major et Jurati veritate intellecta a viris sive a feminis, ipsum ad solvendum decem libras Communiæ compellent pro emendatione forisfacti. Fœtidus,in Charta Libertatum Jazeronis oppidis in Bresia :
Si aliquis appellet aliquem.... latronem, homicidam,... vel fœtidum, vel leprosum, vel aliter viciosum.Stabilimenta S. Ludovici lib. 1. cap. 146 :
Si aucuns appelle un autre faus, ou larron, ou meurtrier, ou pugnée, ou d'aucune autre folie, vilaine, etc. Stercoreusapud Plautum in Milite glorioso :
Sed et Athenienses damnatos alicujus criminis... Gloriosus, impudens, Stercoreus, plenus perjurii atque adulterii.
titulos lutatos, seu luto tectos. Vide Gesta Regum Francorum cap. 23.
Concagatus.