cerebellum

cĕrĕbellum, i, n. dim. [cerebrum],

• a small brain, Cels. 2, 18; Plin. 29, 5, 32, § 100; 30, 13, 38, § 112; * Suet. Vit. 13.—Figuratively, Petr. 76, 1.

cerebellum, ī, n. (Demin. v. cerebrum), kleines Gehirn, Cels. u.a.: pavonum cerebella, Suet. Vit. 13, 2: cerebellorum pulvis, Th. Prisc. 2. chr. 18. – Übtr., cepi ipsimi cerebellum, ich eroberte meines Herrn ganze Huld, Petr. 76, 1.

cerebellum [CL] , brain (human). b hinder brain, cerebellum. c brain of bird. cerebrum vel ~um, brægen Ælf. Gl.; fortis enim potus puerorum lumina ledit, / ‥ cerebellum / turbat D. Bec. 2424; triplici cum cella confortant hec cerebella Garl. Mor. Scol. 592; viscera rimantur cultri, cerebella secures Id. Tri. Eccl. 63; in plenilunio multiplicantur maria, ~a et medulle Bacon IX 189; per multas res que sequuntur motum celestium, ut sunt primo tria elementa ‥, deinde comete, maria et flumina fluentia, medulle et ~a et morborum materie Id. Maj. II 203.  b cerebrum et postico capitis inditum ~um, a quo et medulla spinae in vertebras descendit D. Edw. Anat. C 1 v.  c testiculi vulpium et ~a passerum Gilb. VII 287. 1.

cĕrĕbellum, (15) ī, n. (cerebrum), petite cervelle : Suet. Vitell. 13, 2.

cerebellum , i. n.
小腦子。

Suggest a Translation
See an image

cĕrĕbellum, i, n.: (di animali), cervello

testa Petr.