cereolus
cērĕŏlus, a, um, adj. dim. [cereus],
- of the color of wax: pruna, Col. 10, 404 (in Plin. 15, 13, 12, § 41, called cerina).
cēreolus, a, um (Demin. v. cereus), I) adi., wachsgelblich, pruna, Col. poët. 10, 404. – II) subst., eine kleine Wachskerze od. Wachsfackel, Hier. adv. Vigil. 4. Ps. Augustin. serm. app. 265, 2. Isid. ep. 1, 14.
magister dispensator panis ‥ [habet ] j ~um et xxiiij frustra candelarum
cerulos(v.
inveniet xxv †cercelos [(? l. cereolos ] pro herciis ad tenebras
refectorarius ‥ ornabit ‥ coronam ‥ in refectorio ‥ xxxiiij lampadibus ad minus et xiij ~is atque centum ad minus ‥ candelis
fecit accendi circa tumulum ‥ regine xl et viij quadros cereos, unumquemque pondo xvj lib. ‥ et xij ~os, quemlibet pondo j lib. circa feretrum S. Edwardi
hic cerulus,a lytyl torche
a serge , cereus, ceriolus diminutivum
cērĕŏlus, a, um (cereus), ¶ 1 couleur de cire : Col. Rust. 10, 404 ¶ 2 -lus, ī, m. , petit cierge : Hier. Vigil. 4.