cernere

cernere [CL] 1 to discern, perceive, behold. b (w. ad) to look at (fig.), have regard to. crevit, vidit GlC C 871; oculis nec cernere possum Aldh. Aen. 72 (Colosus) 3; cernite fecundis ut vernent lilia sulcis Id. VirgV 194; absentem cernens quam creverat ante futuram Bede CuthbV 30. 588D; ubi adpropinquare sibi citharam ~ebat Id. HE IV 24; quae vel quanta prius ductus de corpore crevit Alcuin SS Ebor 903; tu, mulier, lunam cernisti [sic] crescere parvam Id. WillV 2. 34. 17; nec jam ~is ‥ ullam differentiam imaginis et principalis formae praeter rationem subjecti Eriug. Per. 598B; ~ebant Francigenae quod invidia non ~i vellet W. Poit. I 11; cum horum conclusionem aperte falsam ~erem Anselm (Gram. 3) I 148; s1118 quo cernendo Deum cum sanctis regnet in evum (Verse) J. Worc. 13; speculator ille supremus acutissime cuncta ~ens atque discernens Gir. GE I 34; ~entibus ea supplicans ut ‥ Hengham Magna intr.. b ad ‥ periculum propriis suis conspectibus ~entes Asser Alf. 42. 2 to decide, resolve. Uuilfridum patria creverunt voce legendum Frith. 310. 3 (?) to set apart. unus frater custodia ~it reliquias sui compagi socii Æthelw. IV 3.

cernere

Saved

Recent