cernulus
cernŭlus, a, um, adj. [cernuo],
- turning a somersault (late Lat.), Ap. Met. 9, 38, 30.
cernulus, a, um (cernuo), einen Purzelbaum schlagend, Apul. met. 9, 38 extr. Aetna 495; vgl. Gloss. ›cernulus, πεταυριστής‹.
nepos patriarchae [cf. ] ‥ nonne ‥ septies iteratis incurvationum vicibus ~us inclinabatur?Gen. xxxiii 3
cernŭlus, a, um (cernuus), ¶ 1 qui fait une culbute : Apul. M. 9, 38 ¶ 2 = pronus : Hier. Ruf. 1, 17.