cernuare

, Cernulare. Gloss. Isid. : Cernuare, præcipitare. Cernulus, in capite ruens. Gloss. Lat. Gr. : Cernulat, κυβιστιᾷ. Cernulus, πεταυριστής. Cernuit, (f. Cernuat) πεπεταύρισθαι. Flodoardus lib. 4. Hist. Rem. cap. ultim. : Ubi primis atrio pedibus equus institit, subito Cernuatus cecidit. His vocibus usi sunt Varro et Seneca : ille lib. 1. de Vita Populi Romani : Percurrebant ibique Cernuabant ; hic vero Epistola 8. Cernuat, ubi Muretus : Cernuat, quasi ludentis in morem dejicit. Idem Seneca ibidem de fortuna loquens : Cernulat et allidit. Vide Salmas. ad Solin. pag. 894. et Turnebum Adversar. lib. 17. cap. 23. et lib. 28. cap. 9.

cernuare

Saved

Recent