certor
certor, āri, v. dep. n. [collat. form of 2. certo],
- to strive, struggle, contend, Hyg. Fab. 273; Vulg. Ecclus. 11, 9.
certor, ātus, ārī, Nbf. v. 2. certo, w. vgl., Hyg. fab. 273. Ven. Fort. 3, 12, 8. Vulg. Sirach 11, 9. Itala Luc. 13, 24 (m. Infin.) u.a. (s. Rönsch Itala p. 302, der mit Unrecht Pacuv. tr. 25 hierher zieht).
certor, ātus sum, ārī, dép., c. certo 2 : Fort. Carm. 3, 12, 8.