chromaticus
chrōmaticus, a, um, s. chrōma.
sicut sunt tria genera musicae artis, ~um, diatonicum atque enharmonicum, quod primum sonat, sc. ~um, mellifluum est
~um genus cantilene ‥ mentes non solum compellit ad letitiam sed viriles animos fere effeminat
cantus chromaticus, lascivis aptus, iniquus / est mihi
dat studiis enarmonicam variisque choreis / aptam chromaticam, ditonicamque †cubis [? l. tubis ]
shamles, that chaunchyth no colowre ne chere , cromaticus
chrōmătĭcus, a, um (χρωματικός), chromatique : Vitr. Arch. 5, 5, 5.