About
Menu

chronicare

chronicare (cron-) , to chronicle. b (pr. ppl. as sb. m.) chronicler. 1345 ab anno gracie mcccxxv hucusque magister A. Mirimouth ‥ premissa ~avit Ad. Mur. xxii n; quod non sit res in scriptura sacra alibi ~ata Wycl. Ver. I 75 (cf. ib. 219: de gestis ~atis in Genesi).  b libet ‥ de ejus [Anglie] situ ‥ pauca ‥ epilogando perstringere, que de nostris ~antibus ‥ excerpebam Otterb. prol. 4.

Saved

Recent